Zaburzenia integracji sensorycznej

Integracja sensoryczna to prawidłowy odbiór napływających zewsząd bodźców przez receptory. Mózg człowieka otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów – wzroku, zapachu, ruchu, dotyku, słuchu. Następnie rozpoznaje je, segreguje oraz odpowiednio interpretuje. Na tej podstawie powstaje odpowiednia reakcja na konkretne wrażenie. Jest to tak zwana reakcja adaptacyjna, która jest ściśle związana z wcześniejszymi doświadczeniami. Efektem tego jest jakaś myśl lub wykonanie ruchu.

Proces ten rozpoczyna się już w życiu płodowym i trwa do miej więcej 7 roku życia. W przypadku nierozwinięcia się określonych umiejętności związanych z prawidłowym procesem interpretacji konkretnych wrażeń, dochodzi do zaburzeń integracji sensorycznej. Głównym objawem tej dysfunkcji jest nadmierna wrażliwość na dotyk, zapach, ruch, określone dźwięki. Skutkiem czego może być ogólne rozdrażnienie, unikanie niektórych ubrań lub pożywienia, wycofywanie się przy zetknięciu z drugą osobą, lęk podczas zabaw ruchowych. Kolejnym przykładem może być również zbyt mała wrażliwość na różnego rodzaju bodźce, niski lub wysoki poziom aktywności ruchowej, niskie poczucie własnej wartości, opóźniony rozwój mowy oraz problemy w nauce.

Tego typu nieprawidłowości mogą mieć znaczący wpływ na zachowanie dziecka, jego naukę, a także rozwój emocjonalny i społeczny. Znaczną poprawę obserwuje się u dzieci, które poddawane są specjalnej terapii, która opiera się na dostarczaniu impulsów sensorycznych mających na celu poprawę integracji bodźców docierających do dziecka.

 

Powiązane artykuły